Нашрияи Омӯзгор

Ҳайати эҷодӣ

 


                          

                    

 Қурбонова Дилафрӯз Авазовна (Дилафрӯз Қурбонӣ),

муҳаррири шуъбаи муассисаҳои таҳсилоти томактабӣ ва миёнаи умумии нашрияи «Омӯзгор»-и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон

 2 июли соли 1981 дар деҳаи Душанбеи ноҳияи Фархор дида ба олами ҳастӣ кушодааст. Айёми тифлию наврасияшро  дар ҳамон ҷо паси сар карда, пас аз хатми мактаби миёнаи рақами №52 ба омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳри Кӯлоб ҳуҷҷат месупорад. Сипас, барои идомаи таҳсил ба пойтахти кишвар-Душанбе омада, донишҷӯи Донишгоҳи давлатии ҳунарҳои зебои ба номи М. Турсунзода мешавад ва ҳамзамон, дар ансамбли эстрадии "Гулшан" ба фаъолият мепардозад. Дар ҷамъомаду чорабиниҳои сатҳи давлатӣ ширкат варзида, якчанд суруду оҳанг сабт кардаву ба навор мегирад. Дар намоишномаҳои театрӣ, аз ҷумла, “Ишқи духтари ҳамсоя”... низ нақш бозидааст.

 Баъди издивоҷ худро ба оила мебахшад ва саҳнаи ҳунарро тарк менамояд. Бо амри тақдир чанд сол дар Федератсияи Россия кору зиндагӣ кардааст.

Дилафрӯз Қурбонӣ аз хурдӣ ба адабиёти классику муосир шавқу рағбати беандоза дошт. Орзуи дар ҳалқаи аҳли фарҳангу соҳибқалам буданро дар дил мепарварид, зеро волидайни фарҳангдӯсташ ӯро дар як муҳите ба воя мерасонданд, ки саршор аз илму адаб, накҳати хирад ва атри нафиси камолот буд. Ҳангоми таҳсил дар синфи панҷум шеъргунаҳоеро аз эҷоди хеш ба як дафтар ҷамъ меоварад, вале онро аз даст медиҳад. Бад-ин сабаб дигар аз навиштани назм даст мекашад, вале ҳеҷ гоҳ аз олами зебои адабиёту фарҳанг дур набуда. Чанд муддат аст, бо пеш омадани шароити мусоид қаламро дӯсту ҳамнафаси хеш қарор додааст. Муаллифи китобҳои “Розҳои оиладорӣ”, “Китоби орзуҳо”, “Се нуқта” ва мураттибу таҳиякунандаи китоби хотироти шифоҳии академик Муҳаммадҷони Шакурӣ-“Ҳикоятҳои оканда аз ҳаёт” мебошад. Забонҳои тоҷикӣ, русӣ ва хатти форсиро мусаллат буда, ба тарҷумаю баргардони матну китобҳо низ машғул аст, аз ҷумла: баргардони “Қуръоннома” аз хатти форсӣ ба сириллик, баргардони гузидаи ашъор аз “Ҳафт авранг”-и Абдураҳмони Ҷомӣ бо унвони “Ҷуръае аз ҷом”-аз хатти форсӣ ба кириллӣ, китоби “Мӯйсафед”-и Аминии Деҳақӣ (Эрон)-баргардон ва бознависӣ аз форсӣ ба кириллӣ, китоби “Шоҳмот бо мошини қиёмат”-и Ҳабиб Аҳмадзода (Эрон)-баргардон ва бознависӣ аз форсӣ ба кириллӣ, китоби “200 байти мунтахабу дарсомӯз аз девони 2500 байтии Парвини Эътисомӣ”-баргардон аз форсӣ ба кириллӣ,  китоби “Оча”-и Аминии Деҳақӣ (Эрон)-баргардон ва бознависӣ аз форсӣ ба кириллӣ ва“Ашки аҷал”-и Гули Зард-баргардон ва бознависӣ аз кириллӣ ба хатти форсӣ  ва чанд китоби дигар, ки дар дасти чопанд.

Барои такмили илму дониш дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи Садриддин Айнӣ, факултаи филологияи тоҷик таҳсилро давом бахшида,  бомуваффақият онро хатм кард.

Айни замон дар нашрияи “Омӯзгор”-и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон ба ҳайси муҳаррири шуъбаи муассисаҳои томактабӣ ва мактабҳои миёна фаъолият мекунад. Инчунин, мусоҳибаву мақолаҳо, достонҳову ҳикояҳояш дар матбуоти даврӣ, аз ҷумла, "Фирӯза", "Адабиёт ва Санъат", "Ҷумҳурият", "Ҷавонони Тоҷикистон", "Чархи гардун", "Оила" ва ғайра рӯйи чоп меоянд.

Аз соли 2013 узви Иттифоқи журналистони Ҷумҳурии  Тоҷикистон  мебошад.

Айни ҳол дар баҳри беканору маввоҷи “Адабиёт” бо заврақи сухан шиновар аст ва умед бар он мебандад, ки дар ҷодаи фарҳангу адабиёти кишвар заҳмат кашида, ба халқи азизу сарбаландаш хидмати шоёнеро ба анҷом бирасонад.

Оиладор ва соҳиби 3 фарзанд.

 

 

 

Малахов Шодӣ Раҷабович (Шодӣ Раҷабзод),

муҳаррири шуъбаи муасссисаҳои таҳсилоти миёнаи умумии нашрияи «Омӯзгор»-и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон

20 июли соли 1964 дар деҳаи Моинкаҷи Ҷамоати деҳоти Роҳатии ноҳияи  Рӯдакӣ таваллуд  шудааст. Мактаби миёнаи деҳаро соли 1981 хатм намуда, худи ҳамон сол ба факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи миллии Тоҷикистон  (қаблан УДТ ба номи В.И.Ленин) дохил гардида, онро соли 1986 ба поён расондааст. Солҳои 1986-1990 омӯзгори мактаби №98-и ноҳияи Рӯдакӣ буд.

Соли 1990 ба сифати афсари тарҷумон дар сафи Неруҳои Мусаллаҳи Иттиҳоди Шӯравӣ хидмат кардааст. Аз соли 1992 то 2000 ҳамчун омӯзгор дар мактаби миёнаи №92 (ҳоло №51)-и ноҳияи Рӯдакӣ идомаи фаъолият бинмудааст.

Солҳои 2000-2001 дар ҳафтаномаи «Оила», баъдан боз дар мактаб кор кардааст. Аз соли 2011 то ҳол муҳаррири шуъбаи нашрияи Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон -«Омӯзгор» мебошад. Муаллифи як силсила мақолаҳои танқидӣ буда, ҳамчунин, ба навиштани қиссаю ҳикоёт машғул аст. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, «Аълочии матбуоти Точикистон» буда, бо ифтихорномаҳои Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон , Вазорати фарҳанги ҷумҳурӣ ва Иттифоқи журналистони кишвар мукофотонида шудааст.

Муаллифи ду китоб: «Растагорӣ» ва «Ранҷиш». Аз соли 2018 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон  мебошад. Моҳи декабри соли 2018 китоби «Растагорӣ»-и Шодӣ Раҷабзод барандаи Ҷоизаи «Китоби сол» гардид.

Оиладор ва соҳиби 8 фарзанд.

 

 

 

Ҳомидов Ҳотам Саидаҳмадович (Ҳотами Ҳомид),

муҳаррири шуъбаи муасисаҳои таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбии нашрияи «Омӯзгор»-и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон

 22- юми январи соли 1966 дар оилаи зиёӣ таваллуд шудааст. Хатмкардаи факултаи филология (гурӯҳи журналистика) – и УДТ ба номи В. И. Ленин (с. 1989, ҳоло ДМТ).

Фаъолияти кориаш ҳанӯз ҳангоми муҳассили соли панҷуми факулта буданаш ҳамчун мудири шуъбаи мактаб ва ҳаёти мактаббачагони газетаи «Пионери Тоҷикистон » (ҳоло «Анбоз») шурӯъ гардидааст.

Солҳои 1990 – 1995 муаллими забон ва адабиёти  тоҷики мактаби миёнаи рақами 49 (ҳоло 52) – и ноҳияи Рӯдакӣ буд. Минбаъд як муддат ба ҳайси наттоқи Радиои Тоҷикистон  кор кард.  Аз соли 1997 то охири январи соли 2013 мухбири махсуси ҳафтаномаҳои «Минбари халқ», «Чархи гардун», масъули саҳифаҳои тоҷикии ҳафтаномаи бачагонаи «Аладдин» буд. Ҳамзамон, аз соли 2000 то соли 2005 – ум дар вазифаи сармуҳаррири ҳафтаномаи «Анӯшервон» фаъолият намудааст.

Навиштаҳояш бештар мавзӯъҳои маориф, фарҳанг, илм, санъат, иҷтимоиётро дар бар гирифтаанд. Ғолиби чандин озмунҳои соҳавӣ буда, дар инъикоси мавзӯъҳои номбаршуда маҳорати касбӣ нишон додааст.

Аз 2 – юми феврали соли 2013 муҳаррири шуъбаи мактабҳои таҳсилоти ибтидоӣ ва касбии нашрияи «Омӯзгор» - и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии  Тоҷикистон  мебошад.

Нишонҳои «Аълочии маорифи Тоҷикистон » (с. 1997), «Аълочии  матбуоти Тоҷикистон » (с. 2000), «Аълочии фарҳанги Тоҷикистон »  (с. 2002) – ро дорад. Бо ифтихорномаҳои вазоратҳои маориф, фарҳанг, корҳои дохилии Тоҷикистон , Кумитаи ҳифзи муҳити зисти назди Ҳукумати Ҷумҳурии  Тоҷикистон , медалҳои ҷашнии «75 – солагии РБДА ВКД ҶТ», «100 – солагии матбуоти тоҷик» қадрдонӣ шудааст.

Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии  Тоҷикистон  (с. 2011) бо медали «Хизмати шоиста» мукофотонида шудааст.

Лауреати мукофоти ИЖ Тоҷикистон  ба номи Абулқосим Лоҳутӣ  (с. 2017).

Ҳотами Ҳомид узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон  (с. 1997), Ассотсиатсияи журналистони риштаи варзиши Тоҷикистон  (с. 2007 ) мебошад. ӯ муаллифи чор маҷмӯаи насрист: «Марди нексиришт» (с. 2009, Душанбе), «Набардозмуда» (с. 2010, Москва), «Дасти одам – гул» (с. 2013, Душанбе), «Барги андеша» (с. 2017, Душанбе).

 Оиладор ва соҳиби чор фарзанд аст.    

 

 

 


Шумораи охирин

Тақвим



ДшСшЧшПшҶмШбЯш